Na tej stronie
Na tej stronie
Multi-agent
Równoległe ścieżki specjalistyczne
Równoległe wyspecjalizowane ścieżki umożliwiają jednemu Gateway kierowanie różnych czatów lub pokojów do różnych agentów przy zachowaniu szybkiej obsługi użytkownika. Traktuj równoległość jako problem projektowania z uwzględnieniem ograniczonych zasobów, a nie tylko jako „więcej agentów”.
Podstawowe zasady
Wyspecjalizowana ścieżka zwiększa przepustowość tylko wtedy, gdy zmniejsza rywalizację o rzeczywiste wąskie gardła:
- Blokady sesji: tylko jedno uruchomienie powinno modyfikować daną sesję w danym momencie.
- Globalna wydajność modelu: wszystkie widoczne uruchomienia czatu nadal współdzielą limity dostawcy.
- Wydajność narzędzi: praca w powłoce, przeglądarce, sieci i repozytorium może być wolniejsza niż sama tura modelu.
- Budżet kontekstu: długie transkrypcje spowalniają każdą kolejną turę i zmniejszają jej ukierunkowanie.
- Niejednoznaczność odpowiedzialności: powielający się agenci wykonujący to samo zadanie marnują zasoby.
OpenClaw już serializuje uruchomienia w ramach każdej sesji i ogranicza globalną równoległość za pomocą kolejki poleceń. Wyspecjalizowane ścieżki nakładają na to zasady: który agent odpowiada za dane zadanie, co pozostaje na czacie, a co staje się pracą w tle.
Zalecane wdrażanie
Faza 1: kontrakty ścieżek i wymagająca praca w tle
Nadaj każdej ścieżce pisemny kontrakt w jej obszarze roboczym i poleceniu systemowym:
- Cel: praca, za którą odpowiada ta ścieżka.
- Zakres wykluczony: praca, którą należy przekazać zamiast próbować ją wykonać.
- Budżet czatu: szybkie odpowiedzi pozostają na czacie; w przypadku długich zadań najpierw krótko potwierdź ich przyjęcie, a następnie uruchom je w podagencie lub zadaniu w tle.
- Reguła przekazywania: gdy za pracę odpowiada inna ścieżka, wskaż, dokąd należy ją przekazać, i podaj zwięzłe podsumowanie.
- Reguła ryzyka narzędzi: preferuj najmniejszy zestaw narzędzi, który pozwala wykonać zadanie.
To najtańsza faza, która usuwa większość zatorów: pojedyncze zadanie programistyczne nie zamienia już ścieżki badawczej w ślimaka, a każdy czat zachowuje czysty kontekst.
Faza 2: sterowanie priorytetami i współbieżnością
Dostosuj kolejkę i wydajność modelu do wartości biznesowej każdej ścieżki:
Wykorzystuj czaty bezpośrednie i osobiste oraz agentów operacji produkcyjnych do pracy o wysokim priorytecie. Gdy system jest obciążony, przenoś badania, redagowanie i wsadowe zadania programistyczne do zadań w tle.
Faza 3: koordynator / kontroler ruchu
Po uruchomieniu wielu ścieżek dodaj prosty wzorzec koordynatora:
- Śledź aktywne zadania ścieżek i ich właścicieli.
- Wykrywaj powielające się żądania w różnych grupach.
- Przekazuj podsumowania między ścieżkami.
- Pokazuj tylko blokady, ukończone wyniki i decyzje, które musi podjąć człowiek.
Nie zaczynaj od tego etapu. Koordynator bez kontraktów ścieżek jedynie koordynuje chaos.
